İslamiyet Öncesi Arabistan

Arap toplumunu ifade eden 2 ifade vardır;

• Arab-ı Baide: Eski dönemlerde yaşayıp soyları yok olan Arapları ifade eder. (Semud, Ad, Amalika, Medyen halkı gibi)
• Arab-ı Bakiye: Soyları hala devam eden Arapları ifade eder. Arab-ı Aribe: “Saf Arap” ırkını ifade eder. Evs ve Hazrec kabileleri bu soydandır.

1. Arab-ı Müs’taribe: Aslen Arap olmayıp sonradan Araplaşanlardır. Soyları Hz. İsmail’e dayanır. (Kureyş Kabilesi bu soydandır.)
2. Arab-ı Müs’taceme: Fetih sonrası Araplaşanlar.

Araplar bu dönemde kabileler halinde yaşayan bir topluluktu. Siyasi birlik ve devletleri yoktu. Kabile asabiyeti yaşamlarının belirleyici unsuruydu. Bu durum kendi aralarında yıllarca süren savaşlara sebep oluyordu. Bu savaşlara Eyyam’ül Arab denir. Asabiyet: İster haklı ister haksız olsun her daim kendi kabile üyesinin tarafında olma bunun için karşı tarafı cephe almak demektir. Saldırıya uğrayan bir kimsenin kabilesini yardıma çağırmasına İstiğase, kabilenin bu çağrıya uymasına Hamiyye denir.

Bazı kavramlar var ki bunları bilmekte fayda vardır;

Hilf: Kabile veya şahısların yardımlaşma, dayanışma ve himaye amacıyla yaptıkları anlaşma ve ittifaklara denir. (Hilful- Fudul gibi)

Hal: Kabileden kovulmak demektir.

İlaf: Kureyş’in bazı kabilelerle ticaret anlaşması yapmasıdır.

Vela: Bir kabileden birinin başka bir kabileden biriyle dostluk bağı ile akraba olmasıdır.